Βιογραφικό

Προσωπικά Στοιχεία

Ο Γιατρός γεννήθηκε το 1961 στο Θέρμο Τριχωνίδας. Αποφοίτησε με άριστα από το 10ο Λύκειο Αρρένων Αθηνών και εισήχθη 14ος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Σπουδές & Ιατρική Εκπαίδευση

Το 1987 αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή Αθηνών με βαθμό «Λίαν Καλώς» και κατετάγη στο Πολεμικό Ναυτικό ως Ιατρός Στόλου.
Ξεκίνησε την ειδικότητά του στη Γενική Χειρουργική στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών (1988–1989) και συνέχισε στη Β’ Χειρουργική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, υπό τη διεύθυνση του Καθηγητή Ιωάννη Παπαδημητρίου (1989–1991).

Εξειδίκευση στην Καρδιοχειρουργική – Ηνωμένο Βασίλειο

Το 1991 αναχώρησε για το Λονδίνο με υποτροφία του Πανεπιστημίου Αθηνών, με στόχο την εξειδίκευση στην Καρδιοχειρουργική.
Κατά την περίοδο 1991–1995 εργάστηκε δίπλα σε κορυφαίους καρδιοχειρουργούς σε μεγάλα νοσοκομεία του Λονδίνου, όπως:

  • Guy’s Hospital
  • Middlesex Hospital
  • St. Mary’s Hospital
  • Royal Brompton Hospital (με τον Prof. Sir Magdi Yacoub)


Στα νοσοκομεία Guy’s και Royal Brompton απέκτησε σημαντική εμπειρία και σε παιδοκαρδιοχειρουργικά περιστατικά, συμμετέχοντας σε μεγάλο αριθμό επεμβάσεων.

Κλινική Θητεία – Εδιμβούργο

Προσελήφθη σαν Επιμελητής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Εδιμβούργου (Royal Infirmary of Edinburgh), όπου εργάσθηκε για 2 έτη (1995-1997) κοντά στους καρδιοχειρουργούς Mr. E. Cameron, Mr. C. Cambanella, Mr. W. Walker και Mr. C. Sang.

Τη περίοδο αυτή ασχολήθηκε με όλο το φάσμα της καρδιοχειρουργικής αλλά και της θωρακοχειρουργικής (το Εδιμβούργο ήταν απο τα πρωτοποριακά κέντρα θωρακοσκοπικής χειρουργικής) συμμετέχοντας σαν χειρουργός σε μεγάλο αριθμό περιστατικών.

Μετεκπαίδευση – Ηνωμένες Πολιτείες

Ακολούθησε μετεκπαίδευση στη Νέα Υόρκη, στο Νοσοκομείο St. Luke’s–Roosevelt (Columbia University), κατά την περίοδο 1997–1998.
Εργάστηκε υπό τη διεύθυνση του Καθηγητή Κωνσταντίνου Αναγνωστόπουλου, με αντικείμενο:

  • επεμβάσεις στη θωρακική αορτή
  • χρήση αρτηριακών μοσχευμάτων στη στεφανιαία παράκαμψη

Επαγγελματική Σταδιοδρομία στην Ελλάδα

Νοσοκομείο Υγεία (1999)

Το 1999 επέστρεψε στην Ελλάδα και εργάστηκε στο Νοσοκομείο «Υγεία» ως συνεργάτης του Διευθυντή της Β’ Καρδιοχειρουργικής Κλινικής κ. Σ. Παττακού, συμβάλλοντας στην καθιέρωση της κερκιδικής αρτηρίας ως μοσχεύματος στην αορτοστεφανιαία παράκαμψη.

Νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν

Αποδέχθηκε την πρόταση του Προέδρου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού κ. Α. Μαρτίνη και συμμετείχε στην οργάνωση της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν».

  • Αρχικά ως Αποκλειστικός Συνεργάτης
  • Από το 2006 έως τον Σεπτέμβριο 2011 ως Αναπληρωτής Διευθυντής

ΙΑΣΩ General (2011–2014)

Από τον Οκτώβριο 2011 έως τον Μάιο 2014 δημιούργησε και διηύθυνε το Κέντρο Χειρουργικής Πάλλουσας Καρδιάς στο νοσοκομείο “ΙΑΣΩ” General.

Ιατρικό Κέντρο Αθηνών – Κλινική Αμαρουσίου (2014–σήμερα)

Τον Μάιο του 2014, με τη στήριξη του Προέδρου του Ομίλου Ιατρικού Κέντρου Αθηνών κ. Γεωργίου Αποστολόπουλου, ίδρυσε και διευθύνει την Καρδιοχειρουργική Κλινική και το Κέντρο Χειρουργικής Πάλλουσας Καρδιάς στην Κλινική Αμαρουσίου.

FAQ

Παρά την εξέλιξη της καρδιοχειρουργικής στην χειρουργική των στεφανιαίων αγγείων ακόμη και στις μέρες μας υπάρχει θνητότητα που ξεκινά από 1 έως 8% ανάλογα με την κατάσταση της καρδιάς και τις συνοσυρότητες. Μεγάλο ποσοστό αυτής της θνητότητας οφείλεται στην χρήση της μηχανής εξωσωματικής κυκλοφορίας, η οποία μπορεί να προκαλέσει:

  • Φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού στην επαφή αίματος με την μη φυσική επιφάνεια των σωλήνων, με αποτέλεσμα τοξικές ουσίες να εκλύονται και να επηρεάζουν όλα τα όργανα στόχους ακόμη και την ίδια την καρδιά με αποτέλεσμα το οίδημα τους.
  • Μηχανικές επιπλοκές όπως αιμορραγία, τρώση οργάνων στα σημεία που συνδέονται οι σωλήνες με ιστούς.
  • Αιματολογικές επιπλοκές λόγω κυκλοφορίας του αίματος μέσα από σωλήνες και την καταστροφή των έμμορφων συστατικών του αίματος.
  • Μικρότερη παροχή αίματος και ισχαιμία σε νεφρά, εγκέφαλο, ήπαρ λόγω χαμηλής μέσης πίεσης.

Και πως μπορούν να αποφευχθούν όλα αυτά? Ειδικά στα στεφανιαία αγγεία που βρίσκονται στην επιφάνεια της καρδιάς και μπορούμε να έχουμε πρόσβαση, με την αποφυγή της χρήσης της μηχανής εξωσωματικής  κυκλοφορίας.

Στη κλασική επέμβαση μπαιπάς μεγάλο ρόλο παίζουν οι χειρισμοί στην ίδια την αορτή, είτε για να συνδέσουμε τους σωλήνες της εξωσωματικής, είτε για να τοποθετήσουμε μοσχεύματα, είτε τέλος για να απομονώσουμε την καρδιά από την κυκλοφορία του αίματος. Σε μεγάλους σε ηλικία, η σε ασθενείς με ασβεστώσεις στην αορτή για να αποφύγουμε χειρισμούς στη αορτή και να μειώσουμε την πιθανότητα εγκεφαλικών επεισοδίων, χρησιμοποιούμε τις δύο μαστικές αρτηρίες σαν πηγή αίματος προς την περιφέρεια των αγγείων. Αυτή η τεχνική λέγεται aorta non-touch OPCAB.

Οι ασθενείς που θεωρούνται υψηλού κινδύνου για κλασικό Bypass είναι οι ακόλουθοι:

  • Ηλικιωμένοι ασθενείς πάνω από 80 ετών
  • Ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια
  • Με ΧΑΠ
  • Με ΧΝΑ
  • Με περιφερική αγγειοπάθεια (πχ καρωτίδες)
  • Σε ασθενείς που δεν δέχονται αίμα και παράγοντες αίματος
  • Με πορσελανοειδή αορτή
  • Με ασθενείς που έχουν λάβει αντιπηκτικά
  • Καρκινοπαθείς
  • Επανεπεμβάσεις

Τα αγγεία που χρησιμοποιούμε σαν μοσχεύματα μπορεί να είναι είτε φλεβικά από τα πόδια (μείζων σαφηνής φλέβα), είτε αρτηριακά όπως οι δύο μαστικές αρτηρίες και οι κερκιδικές αρτηρίες. Τα φλεβικά μοσχεύματα δεν έχουν στο τοίχωμα τους μυικές ίνες και το 50% μπορεί να κλείσουν σε 10 χρόνια. Τα φλεβικά μοσχεύματα είναι καλύτερα στη δεξιά στεφανιαία αρτηρία που έχει μικρότερη ροή. Τα αρτηρικά μοσχεύματα είναι πιο ανθεκτικά και στα 20 χρόνια μπορεί να κλείσει ένα ποσοστό 5%. Μπαίνουν στο αριστερό σύστημα των στεφανιαίων. Η σύσταση της καρδιοχειρουργικής εταιρίας είναι να τοποθετούνται δύο αρτηριακά μοσχεύματα στο αριστερό στεφανιαίο δίκτυο και καλύτερα οι δύο μαστικές αρτηρίες.  

Photo Gallery